هرکس به طریقی دل ما می شکند

بیگانه جدا ، دوست جدا می شکند

بیگانه اگر می شکند ، حرفی نیست

از دوست بپرسید چرا می شکند

شاعر : گمنام ( به اشخاص مختلفی نسبت داده شده ، که با حقايق تاریخی ، مطابقت ندارد)

بیا ، اینجاست کامل استجابت

که این عشق است بر حاجت ، اجابت

و ما در عشق ، این عاشق پرستیم

که از عشقیم عریان با نجابت

دوستی با هر که کردم خصم مادر زاد شد

آشیان هر جا گرفتم لانه صیاد شد

آن رفیقی را که با خون جگر پرودمش

وقت کشتن بر سر دار آمد و جلاد شد

عشق و الفت ، کم نمی شد در زمستان های سرد

یک جدایی هم نمی آورد هر پاییز زرد

عشق انسان ، در خودش باشد نه در اطراف او

عاشقی شد رود پاکی ها ، و دورش ریزگرد

لیلی و مجنون :نظامی ، این عشق را به تصویر می کشد ، همانگونه که بود ، یعنییک عشق پاک انسانی ، چون این یک قضیه تاریخی است و واقعی است. پس از نظامی ، افراد مختلفی این عشق را عرفانی جلوه دادند ، از جمله ن

ای دلبر پر عشوه ، بگو نامت چیست

جز عشق من آن کام و آرامت چیست

با گفتن عاشق شده اى ، خام شدم

گر مکر تو این نیست ، بگو دامت چیست

هر که با پاکدلی ، یاور دانا دارد

با همین نور دلش ، یار توانا دارد

عاشقی ، کار درونی است ، سپس بیرونی

نور این عشق فقط همدل بینا دارد

ظاهر هر آدمی ، خوب و پسندیده است

عمق دلش را ببین ، آنچه که پوشیده است

می شود آن باطنش ، از عملش آشکار

عمق و درون در بشر ، ساده و پیچیده است

شرح دوران :نیست راحت این زمان انسان ، و حیران از جفاحذف شد در هر کجا ، آن جمع خوبان از جفا رفته هر خوبی که باران است از الفت و مهرشد کویری این جهان ، آتش فروزان از جفاهر کسی در فکر اين باشد تو را تیغی

نباشد عشق ، دنیا پر جنون است

و هر ظالم و خائن هم زبون است

ببین این سالها اسناد هر چیز

کویر ظلم در سیلاب خون است